Για τους διαπραγματευτές που αγνόησαν την κλασική στρατηγική σκέψη

 

Του Γιάννη Σταμούλη ε.α. Αντιστρατήγου Π.Σ.

Το νέο ebook για την εποχή της διαπραγμάτευσης των μνημονίων.

Έχουν περάσει αρκετά  χρόνια, από τότε που η χώρα μας έζησε μια πρωτοφανή οικονομική και όχι μόνο κρίση, όταν  οδηγήθηκε στην κηδεμονία της επιτροπείας του οργάνου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Στην ουσία είχε εμπλακεί σε έναν σε έναν από τους πλέον, σύγχρονης μορφής, πόλεμο.

Από τη μια πλευρά των εμπολέμων, η Τροϊκανή συμμαχία των διεθνών και ευρωπαίων δανειστών- αγορών και από την άλλη η μικρή μας χώρα και ο λαός της.

Ο νέος αυτός σύγχρονος πόλεμος, αντικειμενικό σκοπό είχε από την πλευρά των  «Θεσμών», να εξασφαλιστεί με κάθε τρόπο η απρόσκοπτη και ομαλή εξόφληση του ελληνικού χρέους, με την όσο δυνατόν καλύτερη γρηγορότερη και μεγαλύτερη κερδοφορία των δανειστών αλλά και των διεθνών πωλητών χρήματος και κερδοσκόπων των αγορών.

Από την άλλη πλευρά, η νέα τότε  κυβέρνηση, μετά το 2015, προσπαθούσε να καταργήσει τα μνημόνια με ένα νόμο, με ένα άρθρο και με την στρατηγική του τότε Υπουργού Οικονομικών, προσερχόταν στον «πόλεμο» με τα εργαλεία της νεοφυούς  θεωρίας των παιγνίων.

Η κατάληξη είναι γνωστή, η ελληνική «νεοφυής» στρατηγική προσέκρουσε στην κλασσική στρατηγική των μεγάλων δυνάμεων και ηττήθηκε κατά κράτος.

Εκείνες τις ταραγμένες μέρες του 2015, υπό το βάρος της βαριάς κοινωνικής κρίσης και των μνημονιακών επιταγών, βλέπαμε καταστάσεις που στραγγάλιζαν καθημερινά το βιοτικό επίπεδο των νεοελλήνων και την αξιοπρέπειά τους.

Ζώντας την κατάσταση και παράλληλα μετέχοντας στην κοινωνική διαμαρτυρία μέσα  από τη δράση μου στο τιμόνι του συνδικάτου των αξιωματικών του Πυροσβεστικού Σώματος, έβλεπα το αποτέλεσμα του χαμένων μαχών της διαπραγμάτευσης και το τραγικό αποτέλεσμα της πλήρης μετατροπής  της πατρίδας μας,  σε κατεχόμενο έδαφος,  μέσω των «οικονομικών μας υποχρεώσεων» τον απόλυτο πολιτικό έλεγχο του κράτους μας και την απαλλοτρίωσης της εθνικής μας κυριαρχίας.

Σε ένα μικρό βιβλιαράκι που είχα εκδώσει, το 2015,  προσπαθούσα εντρυφώντας σε σπαράγματα της κλασική στρατηγικής σκέψης του Θουκυδίδη, του Sun Tzu, του  Karl von Klausewitz, του  Ναπολέοντα και του Ερνέστο Τσε Γκεβάρα, να βρω τα ιδιαίτερα  χαρακτηριστικά αυτής της πρωτοφανούς οικονομικής κρίσης, αποδίδοντας το χαρακτηρισμό του «πολέμου» σε αυτό που εξελισσόταν.

Έγραφα τότε: «Μήπως η λέξη «πόλεμος» για αυτήν την πρωτοφανή κρίση στη χώρα μας είναι «υπερβολή»;  Μήπως τα αποτελέσματα της πρωτοφανούς αυτής ΚΡΙΣΗΣ που βιώνει η πατρίδα μας, με πραγματικά θύματα, ανείπωτη φτώχεια και εξαθλίωση και μείωση όλων των πηγών εθνικής ισχύος μας δεν είναι πολεμική επιχείρηση; Για να μη δώσουμε εμείς οι σύγχρονοι την απάντηση, εντρυφούμε στην κλασική στρατηγική σκέψη των μεγάλων διανοητών του πολέμου, για να ανατέμνουμε με την δοκιμασμένη ανάλυσή τους, την δική μας ζοφερή πραγματικότητά μας. σκέψης, διαφορετικών εποχών και διαφορετικών τόπων, μιλούν μέσω των ιδεών τους για την ελληνική σημερινή πραγματικότητα.»

Σήμερα πάνω από μια δεκαετία, μετά τα δραματικά γεγονότα εκείνης της εποχής,  με την άνεση της απόστασης του χρόνου, αλλά και της γνώσης γεγονότων που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας μπορούμε να τα  χρησιμοποιούμε και ως εκπαιδευτικό ιστορικό παράδειγμα (ακριβοπληρωμένο).

Μπορούμε να κατανοήσουμε πως οι διαπραγματευτές, προσήλθαν σε έναν πόλεμο, αγνοώντας την κλασσική στρατηγική σκέψη και ενίοτε την «βασική», είτε από άγνοια, είτε από ιδεοληψία, είτε και από τα δύο.

Σήμερα ξαναδιαβάζω το βιβλιαράκι από μια διαφορετική λίγο οπτική. Μελετούμε τα ίδια σπαράγματα των κλασικών στρατηγιστών, για να δούμε πόσο προβλέψιμη ήταν η κατάληξη του πολέμου, με την τακτική που είχε επιλέξει η ελληνική πλευρά.

Παράλληλα επιβεβαιώνεται πόσο σημαντική είναι η υπεροχή της κλασικής δοκιμασμένης σκέψης σε μια  πραγματικότητα που χαρακτηρίζεται από παρόμοιους ιστορικούς κύκλους.

 Το  e book διατίθεται ελεύθερα στην διεύθυνση:

 https://www.calameo.com/read/00195588968f4a0cf380b