2.3.26

Πολιτική Άμυνα και κοινωνική ετοιμότητα σε μια εποχή νέων κινδύνων

Του ε.α. Αντιστρατήγου  Π.Σ. Γιάννη Σταμούλη

Το σκληρό  και αποκρουστικό πρόσωπο του πολέμου που εμφανίστηκε απειλητικό σχεδόν κοντά μας, με επίκεντρο το Ιράν, υπενθυμίζει για άλλη μια φορά,  ότι η διεθνής ασφάλεια παραμένει εύθραυστη και ότι  το περιβάλλον μας, εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται  από αυξανόμενη αβεβαιότητα.

Και ενώ οι εικόνες του πολέμου με τις προειδοποιητικές σειρήνες, έρχονται στα σπίτι μας μέσω των τηλεοπτικών οθόνων, σαν ταινία δράσης, οι περισσότεροι νομίζω των συμπολιτών έχουν ξεχάσει,  η μάλλον  αγνοούν τι σημαίνει "Πολιτική Άμυνα".  

Η ¨Πολιτική Άμυνα"  αποτελεί οργανικό  και αναπόσπαστο μέρος της εθνικής άμυνας, με σκοπό, την προστασία του άμαχου πληθυσμού και τη διασφάλιση της συνέχειας της κοινωνικής και οικονομικής ζωής σε περιόδους κρίσης ή πολεμικών γεγονότων. Περιλαμβάνει μέτρα πρόληψης, ετοιμότητας και προστασίας των πολιτών από κινδύνους που απορρέουν από πολεμικές επιχειρήσεις, υβριδικές απειλές, διαταραχές κρίσιμων υποδομών ή γενικευμένες καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. 
 Στην Πολιτική Άμυνα μετέχουν οι δημόσιες και ιδιωτικές πολιτικές δυνάμεις της χώρας και γενικά το "μη ένοπλο" δυναμικό της.
Με την Πολιτική Σχεδίασης Εκτάκτου Ανάγκης (ΠΣΕΑ), η Πολιτική Άμυνα της χώρας, αποβλέπει στην επιβίωση των Πολιτικών Δυνάμεων της Χώρας στον πόλεμο ή σε έκτακτες ανάγκες στην ειρήνη και στη συμβολή τους στην από κοινού διασφάλιση της Εθνικής Άμυνας.
Ο σκοπός αυτός εξασφαλίζεται μέσω: 
 α) Της οργάνωσης, καθοδήγησης και κινητοποίησης των Πολιτικών Δυνάμεων, από τον καιρό της ειρήνης, για την αντιμετώπιση πάσης φύσεως καταστροφών και της προστασίας της χώρας από εχθρικές ενέργειες. 
 β) Της ομαλής, άρτιας και πλήρους μετάπτωσης των Πολιτικών Δυνάμεων από την ειρηνική σε πολεμική κατάσταση ή σε κατάσταση αντιμετώπισης εκτάκτων εν ειρήνη αναγκών.
 Τα όργανα της Πολιτικής Άμυνας  είναι από όλα τα επίπεδα της κρατικής οντότητας με το Κυβερνητικό Συμβούλιο Εξωτερικών και Άμυνας (ΚΥΣΕΑ) στην κορυφή και μια κάθετη διαστρωμάτωση που  φθάνει μέχρι και τις Τοπικές Μονάδες Πολιτικής Άμυνας.

Στη περίοδο της ειρήνης, όλος αυτός ο μηχανισμός, σύμφωνα με τα  θεσμικά κείμενα...πρέπει να προετοιμάζουν την ανθεκτικότητα και την επιβίωση του εσωτερικού της χώρας στην περίπτωση της πολεμικής  σύρραξης ή άλλης σοβαρής έκτακτης ανάγκης. Σε αυτή την προετοιμασία περιλαμβάνεται η εκπαίδευση και διαφώτιση του άμαχου πληθυσμού σε θέματα Πολιτικής Κινητοποίησης και Πολιτικής Άμυνας, η θεωρητική και πρακτική εκπαίδευση των στελεχών των Ενόπλων και Πολιτικών Δυνάμεων της χώρας στο χειρισμό και αντιμετώπιση θεμάτων ΠΣΕΑ, σε όλα τα κλιμάκια διοικήσεως, η προετοιμασία για τη διασφάλιση  εφοδιασμού, μεταφοράς και υγειονομικής περίθαλψης της χώρας. 
Η ελληνική ιστορική εμπειρία επιβεβαιώνει τη σημασία της ετοιμότητας. Κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο οργανώθηκαν καταφύγια και μέτρα προστασίας των αμάχων, ενώ κατά την Κατοχή της Ελλάδας η κοινωνική συνοχή και η αλληλεγγύη αποδείχθηκαν ζωτικές για την επιβίωση του πληθυσμού. 
Η εγρήγορση του πληθυσμού αποτελεί βασική προϋπόθεση αποτελεσματικής πολιτικής άμυνας. Οι πολίτες καλούνται να γνωρίζουν βασικές οδηγίες αυτοπροστασίας, να προετοιμάζουν οικογενειακά σχέδια έκτακτης ανάγκης, να προβλέπουν βασικά αποθέματα και να συμμορφώνονται με τις οδηγίες των αρχών.
 Παράλληλα, η κοινωνική αλληλεγγύη και η συμμετοχή σε δομές εθελοντικής συνδρομής ενισχύουν τη συλλογική ανθεκτικότητα.
Η Πολιτική Άμυνα δεν ενεργοποιείται μόνο σε στιγμές κρίσης· οικοδομείται διαρκώς μέσω ενημέρωσης, εκπαίδευσης και συνεργασίας κράτους και κοινωνίας. Στις  μέρες που ζούμε.. εποχή   διεθνούς αβεβαιότητας, η προετοιμασία δεν αποτελεί λόγο φόβου, αλλά έκφραση θεσμικής ωριμότητας, συλλογικής ευθύνης και συνειδητής συμμετοχής στην εθνική ασφάλεια και άμυνα

Σε έναν κόσμο αυξανόμενων απειλών, η ετοιμότητα της κοινωνίας δεν είναι επιλογή — είναι όρος επιβίωσης και εθνικής συνέχειας.»
 


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

jstamoul@gmail.com